Archiwa kategorii: Kartka z kalendarza

Rekolekcje oraz Posługi Lektoratu i Akolitatu

ojciec rekolekcjonista
	Środa popielcowa to dla kleryków zawsze ważny czas. Wieczorem, kiedy zabrzmiał hymn Przybądź Duchu Święty, klerycy rozpoczęli Wielkopostny dzień skupienia. Rekolekcjonistą był ojciec Artur Pokrzywa (kapucyn). Klerycy mieli dużo czasu na modlitwę, bowiem specyficzną cechą rekolekcji jest Silentium Sacrum – święta cisza. Podczas tych rekolekcji, Bóg zdziałał dużo dobra. 

	Na zakończenie rekolekcji, w sobotę 20 lutego, podczas wieczornej Eucharystii, pod przewodnictwem J.E. Ks. Bp dr Piotra Skuchy, klerycy roku III oraz IV przyjęli kolejno lektorat i akolitat. Biskup Piotr, podczas kazania, przedłożył alumnom znaczenie i biblijne pochodzenie tych posług.
	Dwóch kleryków zechciało się podzielić świadectwem lektoratu i akolitatu:

Czym dla mnie jest przyjęcie posługi lektoratu?

Chociażby tym, że jest to dar od Boga, abym mógł coraz to bardziej ufać Jemu i Jego Miłości. Lektorat zobowiązuje do coraz to doskonalszego poznania Pana Boga w Jego słowie poprzez systematyczne czytanie i rozważanie Pisma Świętego oraz życie nim każdego dnia. Jest to moje świadectwo Bożego życia we mnie, tzn. że Bóg działa w moim życiu, a ja się temu działaniu zawierzyłem. Jeżeli będę sumiennie rozwijać ten Boży dar w sobie, to będę potrafił szerzyć Bożą Miłość zawartą w Jego słowie, aby wzbudzać Ją w drugim człowieku do umiłowania Pana. Ta Boża miłość buduje wspólnotę serc w Chrystusie Panu. Przyjęcie posługi lektoratu, jak już wspomniałem, jest Bożym darem zarówno dla mnie, jak i wspólnoty Kościoła (Ecclesiae). Jestem bardzo szczęśliwy i wdzięczny Panu Bogu, za zaufanie jakim mnie obdarzył. Poprzez proklamowanie Słowa Bożego będę ludziom przybliżał Bożą wolę i miłość, aby mogli bardziej je zrozumieć. I za to wszystko, co Pan uczynił i do czego powołał niech będzie chwała i cześć na wieki wieków. Amen.

kl. Mateusz Dróżdż, rok III

Czym dla mnie jest akolitat?

Jeszcze nie tak dawno sam zadawałem sobie to pytanie. Oczywiście jasna była dla mnie zewnętrzna widoczna warstwa tej posługi. Przecież już od tak dawna czekam na to, by wziąć Eucharystię w swoje dłonie i rozdzielać ją wiernym. Niemniej jednak, czy ten szereg czynności, do których mnie uzdalnia akolitat jest istotą tej posługi? Czuję, że nie i choć te wszystkie czynności są integralną i bardzo ważną częścią posługi, to jest jednak coś znacznie ważniejszego. Jest to RELACJA, słowo powtarzane jak mantra przy wszystkich posługach i święceniach, ale tak naprawdę to ona jest najważniejsza. W posłudze akolitatu szczególnie mocno wybrzmiewa relacja z Chrystusem obecnym w Eucharystii. Jest to szczególnie ważne i trudne zadanie. Myślę, że każdy z nas ma doświadczenie trudności związanych z adoracją Najświętszego Sakramentu, lub odpowiednim przeżywaniem Mszy Świętej. Głęboko jednak wierzę w to, że wraz z posługą akolitatu, Pan Bóg nie tylko przymnoży obowiązków i zadań, ale przede wszystkim udzieli łaski, która pozwoli nie tylko udźwignąć to zadanie, ale przede wszystkim zbudować z Jezusem głębszą i bardziej dojrzalszą relację.

kl. Mateusz Błaut, rok IV

Nowi lektorzy
Nowi akolici

Nowo ustanowieni akolici i lektorzy są radością całego Kościoła. Życzymy im, aby ich życie stawało się Jego Słowem, które będzie docierać wszędzie tam, gdzie będą się pojawiać. Niech ich życie staje się niczym biała Hostia, w której ukrył się Chrystus, aby na Jego wzór byli wiarygodnymi świadkami Boga.

Prezenty dla kleryków
Podziękowania ductora roku IV
kl. Konrad
kl. Tomasz
kl. Karol

red. kl. Karol Latos

Wczoraj zakończyliśmy styczniowy dzień skupienia, który poprowadził dla nas kapłan diecezji sosnowieckiej ks. dr Tomasz Smalcerz. Na koniec dnia skupienia – przy głośnym i radosnym śpiewie – miała miejsce seminaryjna kolęda. Po wspólnej modlitwie każdy alumn udał się do swojego pokoju, gdzie czekał na księdza przełożonego, aby spotkać się – w miejscu gdzie mieszkamy – na wspólnej modlitwie, poświęceniu pokoju i rozmowie. Seminaryjna kolęda – jest to piękny element życia seminaryjnego, na który klerycy czekają z utęsknieniem.😃😃

Przy okazji przypominamy również o zbliżających się rekolekcjach powołaniowych! ☺️😃

Dzień Skupienia

W Objawienie Pańskie wróciliśmy do seminarium. Po przerwie świątecznej czas na indywidualną modlitwę, spotkanie z Panem Bogiem, wyłączenie internetu, pozostawienie „świata” dla Kogoś, żeby spędzić z Nim czas. Taki jest Dzień Skupienia, przestrzeń na przyjrzenie się swojemu powołaniu, i zejście na dalszy plan, aby słuchać tego, co chce powiedzieć Pan Bóg.
Czas szczególnego wzrastania w świętości,
Czas zastanowienia,
Czas dla Boga,
Dzień skupienia czas zacząć.

„Świętość kapłana zawiera się w procesie duchowego stawania się ubogim, zejścia na dalszy plan, zatracenia się dla Innego: Chrystusa i ze względu na Niego dla innych, dla ludzi, których Chrystus chce nam powiedzieć”
~Benedykt XVI

Dzień skupienia głosi wybitny kapłan i duszpasterz diecezji Sosnowieckiej, ksiądz doktor Tomasz Smalcerz.

Rocznica poświęcenia matki kościołów naszej diecezji.

serveimageGarść informacji:

Neoromański kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Sosnowcu, wzniesiony w latach 1893-1906 według projekta architekta Karola Kozłowskiego, stanowi cenny przykład sakralnej architektury Sosnowca. Jego wnętrze zdobi polichromia wykonana przez Włodzimierza Tetmajera i Henryka Uziembłę.

Kościół został konsekrowany 8 sierpnia 1910 roku przez biskupa kieleckiego Augustyna Łosińskiego. Ojciec święty Jan Paweł II, ustanawiając 25 marca 1992 roku bullą Totus Tuus Poloni? Populus diecezję sosnowiecką, wyznaczył go na katedrę nowej diecezji.

Dekretem zaś Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów z dnia 28 października 1999 roku kościół został podniesiony do godności bazyliki mniejszej.

Módlmy sie wspólnie o przyszłość naszego lokalnego kościoła, w tym o nowe i dobre powołania do kapłaństwa.

Wszystkiego najlepszego.

p_skucha

 

Tak się składa, że wśród wielu solenizantów pamięci modlitewnej polecamy szczególnie dzisiaj Naszego Nieocenionego Księdza Biskupa Piotra.

Obok pełni Bożego błogosławieństwa i wielu łask życzymy również tego, by zawsze towarzyszyła Mu pogoda ducha, którą emanuje na spotkaniach z nami – klerykami.

Jeszcze raz Szczęść Boże Księże Biskupie.