Wizyta biskupa Grzegorza oraz poświęcenie ikony św. Józefa

Dzisiaj przyjechał do nas biskup Grzegorz.

  • Przed Mszą, biskup odbył rozmowy z klerykami roku IV, którzy niebawem przyjmą posługę akolity.
  • O godzinie 17:30 celebrował z przełożonymi Mszę Świętą w kaplicy pierwszego roku.
  • W tej Mszy uczestniczyli oczywiście klerycy.
  • Jako że jest to kaplica przeznaczona dla najmłodszych kleryków, to właśnie oni służyli podczas Eucharystii.
  • Biskup podczas sprawowania liturgii, poświecił nową ikonę świętego Józefa, którą ufundował ksiądz rektor Konrad.
  • Formularz mszalny o świętym Józefie (Msza wotywa).
  • Podczas homilii biskup przybliżył nam znaczenie ikon oraz postać świętego Józefa, podkreślając jego dwie cechy: sprawiedliwość i rozwagę.

Ikony są po to, aby wpatrywać się w postacie świętych. My przyglądamy się ich życiu, kontemplujemy i medytujemy nad ich gorliwością i wiarą w Boga. Dzisiaj, dla was kleryków, medytacja będzie nad ikoną świętego Józefa. Po co? Aby każdy tu obecny mógł wyciągnąć wnioski oraz pogłębić pobożność do świętego Józefa – waszego patrona. Przypomnijcie sobie wędrówkę Maryi do świętej Elżbieta. Matka Boża była już zaręczona ze świętym Józefem, ale jeszcze ze sobą nie zamieszkali. Kiedy wraca do Józefa, jest brzemienna – konsternacja świętego Józefa, bo dziecko nie jest jego. Na kartach Pisma Świętego, ewangelista zapisał Józef podjął myśl , co oznacza poszukiwanie przez Józefa sposobności rozwiązania problemu, z jakim się zmierzył. Józef nie skapitulował, nie zrezygnował. Poddał problematykę rozwadze, szukał rozwiązania po ludzku. Na tym jednak nie zakończył rozważań – zwrócił się do Boga. Nie chcąc skrzywdzić swojej małżonki, Józef okazuje miłosierdzie. Stawia szacunek i miłość do Maryi ponad prawo jakie obowiązywało. Tu dostrzegamy jego sprawiedliwość obok rozwagi. Biblijne rozumienie człowieka sprawiedliwego, oznacza tego, który słucha Słowa Bożego i je wypełnia. Józef znalazł rozwiązanie z tej trudnej sytuacji podejmując jednocześnie wysiłek intelektualny i duchowy. Nie zapominajmy o tych dwóch sposobach rozwiązywania wszelkich trudności życiowych jakie nas spotykają.

Przypomnijmy jeszcze, że mamy jubileuszowy rok świętego Józefa. Dla tego kto jeszcze nie wiedział, każdego 19 dnia każdego miesiąca można uzyskać odpust. Warunki są następujące:

  • modlitwa do świętego Józefa
  • modlitwa za papieża Franciszka
  • Komunia Święta

Odpust można ofiarować za siebie lub za zmarłych.

Wczoraj zakończyliśmy styczniowy dzień skupienia, który poprowadził dla nas kapłan diecezji sosnowieckiej ks. dr Tomasz Smalcerz. Na koniec dnia skupienia – przy głośnym i radosnym śpiewie – miała miejsce seminaryjna kolęda. Po wspólnej modlitwie każdy alumn udał się do swojego pokoju, gdzie czekał na księdza przełożonego, aby spotkać się – w miejscu gdzie mieszkamy – na wspólnej modlitwie, poświęceniu pokoju i rozmowie. Seminaryjna kolęda – jest to piękny element życia seminaryjnego, na który klerycy czekają z utęsknieniem.😃😃

Przy okazji przypominamy również o zbliżających się rekolekcjach powołaniowych! ☺️😃

Dzień Skupienia

W Objawienie Pańskie wróciliśmy do seminarium. Po przerwie świątecznej czas na indywidualną modlitwę, spotkanie z Panem Bogiem, wyłączenie internetu, pozostawienie „świata” dla Kogoś, żeby spędzić z Nim czas. Taki jest Dzień Skupienia, przestrzeń na przyjrzenie się swojemu powołaniu, i zejście na dalszy plan, aby słuchać tego, co chce powiedzieć Pan Bóg.
Czas szczególnego wzrastania w świętości,
Czas zastanowienia,
Czas dla Boga,
Dzień skupienia czas zacząć.

„Świętość kapłana zawiera się w procesie duchowego stawania się ubogim, zejścia na dalszy plan, zatracenia się dla Innego: Chrystusa i ze względu na Niego dla innych, dla ludzi, których Chrystus chce nam powiedzieć”
~Benedykt XVI

Dzień skupienia głosi wybitny kapłan i duszpasterz diecezji Sosnowieckiej, ksiądz doktor Tomasz Smalcerz.

BŁOGOSŁAWIONYCH ŚWIĄT

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia życzymy radości, miłości i pokoju oraz za św. Grzegorzem Wielkim, aby Chrystus, po urodzeniu złożony do żłobu, umocnił nas pszenicą swego ciała i zaspokoił w nas głód rzeczy wiecznych. 

życzy

Wspólnota Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Sosnowieckiej

Wigilia seminaryjna i obrzęd AdMissio roku V

W piątek 18 grudnia miała miejsce wigilia seminaryjna. Jak przystało na Dom Powołań, jakim jest seminarium, rozpoczęliśmy od Eucharystii. Była to wyjątkowa Msza dla V rocznika, bowiem miał miejsce obrzęd Admissio – rozpoczęcie bezpośredniego przygotowania do święceń diakonatu. Naszymi bohaterami są Maciek, Kacper i Mateusz. Z archidiecezji Częstochowskiej do obrzędu przystąpiło dwóch kleryków. W fotorelacji pamiątkowe zdjęcie roku V z biskupami, rektorami i ojcami duchownymi. Naszych alumnów od strony duchowej przygotował ojciec Michał, który dwa dni wcześniej obronił tytuł doktora.

Poniżej świadectwo jednego z nich:

    „Tegoroczne Admissio odbyło się 19.12.2020 r. Dla mnie kleryka V roku, było to wydarzenie bardzo podniosłe i szczególne. Wielokrotnie byłem uczestnikiem takiego obrzędu, jednak nie dotyczyło ono mnie bezpośrednio. Wstępem do tego były rekolekcje, które odbyły się w tym samym dniu w „Świętej Puszczy” w Olsztynie. Razem z nami uczestniczył też nasz ojciec duchowny Michał Pabiańczyk. Rekolekcje rozpoczęliśmy jutrznią. Po spożytym śniadaniu uczestniczyliśmy w konferencji. Dominował temat  trudów i radości jakich może doświadczyć kapłan podczas swojej posługi. W czasie adoracji zawierzyłem Bogu czas pozostały do moich święceń diakonatu. Myślę, że zarówno we mnie jak i moich kolegach rocznikowych są różne uczucia. Zaufanie, ogromna  radość, szczęście, duma ale także lęk przed przyjęciem odpowiedzialności nie tylko za siebie ale i innych przed Bogiem. Cały ten wyjazd rekolekcyjny bardzo mnie umocnił i utwierdził  w wierze, że Bóg mnie kocha i nigdy nie opuści. Obrzęd Admissio odbył się podczas wieczornej Mszy. Ksiądz biskup Grzegorz Kaszak w czasie kazania przypomniał, że nadchodzący rok jest pod patronatem świętego Józefa. Jest to również patron naszego seminarium w Częstochowie. Święty Józef to opiekun rodziny. Polecam się temuż świętemu ,prosząc Go o orędownictwo u Boga za mną. Z niecierpliwością czekałem momentu, gdy wywołają mnie i będę mógł odpowiedzieć – Jestem. Tak ,chcę się godnie przygotować na pełnienie posługi diakonatu a w przyszłości prezbiteratu. Tak, chcę wiernie służyć  Chrystusowi i Kościołowi. Amen”

Wigilię rozpoczęliśmy od wspólnego odśpiewania kolędy Wśród Nocnej Ciszy, następnie dziekan alumnów odczytał fragment Ewangelii Łukasza, po czym księża biskupi skierowali życzenia do zebranych przy seminaryjnym stole kleryków i profesorów. Po jedzeniu, tradycyjnie jak co roku, ksiądz Arcybiskup Wacław z księdzem biskupem Grzegorzem przenieśli figurkę Pana Jezusa z seminaryjnego refektarza, do kościoła seminaryjnego. Owe przeniesienie figurki kantor seminaryjny ubogacił śpiewem, intonując kolędę Do szopy Hej Pasterze. Przed złożeniem figurki Pana Jezusa do kościelnego żłobu, odśpiewaliśmy jeszcze Adeste Fideles. Warto przypomnieć, że zwyczajem seminaryjnym szopki bożonarodzeniowe przygotowywał rocznik IV wraz z kolegami z roku III. Dlatego tradycją stało się już pamiątkowe zdjęcie biskupów z klerykami roku III i IV.

kl. Karol Latos